یک)این کار،یه نوع تمرین مستمر و روزانه برای حفظ حجابه.حجاب توی نماز آموزش،تمرین و تذکر پوشش عفیفانه ی اونه که برا غیر نماز هم باید همون پوشش در برابر نامحرم رعایت بشه.خداوند حکیم،تموم معارف و قانون های مهم و مسائلی که زندگی معنوی و اخلاقی و خوشبختی دنیا و اخرت و جامعه رو تامین می کنه رو به طور کلی توی نماز آورده.

دو)داشتن پوشش کامل در پیشگاه خداوند یه نوع ادب و احترام به خداونده.که برای مردها هم پوشوندن عورت واجب شده.همچنین پوشیدن عبا و پوشوندن سر هم مستحبه برای مردها.و همین ادب حضور در مقام خدا باعث داشتن حس معنوی برای ادم میشه.رعایت این ادب و احترام برای زن ها اهمیت بیشتری داره.چون به طور معمولی هم زن ها وقتی در برابر بزرگی قرار می گیرن اولین کاری که می کنن حفظ وقار و حجابه.البته حکم پوشش توی نماز با حفظ حجاب در برابر نامحرم تفاوت هایی داره.مثلا پوشوندن روی پا در برابر نامحرم واجبه ولی توی نماز بدون بدون حضور نامحرم واجب نیست.

سه)زن مظهر حیا و عفافه و حیا هم جلوه گاه حریمه و بالاتر از حریم خدا،حریمی وجود نداره.توی نماز باید در برابر عظمت خداوند با حیا و باعفت باشیم تا حد بندگی خودمون رو نشون بدیم.این رعایت حیا برای مردان هم لازمه اما برای زن ها ضرورت بیشتری داره.

حتی خدا هم وقتی میخواد از خصوصیات و ارزش های حوری های بهشتی حرف بزنه و از اونا تعریف کنه می فرماید:{حور مقصورات فی الخیام} یعنی"حورانی پرده نشین در دل خیمه ها"یعنی ارزش اون حور های بهشتی به اینه که پرده نشین هستن و در دسترس همه قرار ندارن.